Conferentieblog #7: Slim inrichten van het creatieve proces en ondernemen

Op de tweede dag van de MBO Digitaal Conferentie verzorgt product- en meubelontwerper Sjoerd Vroonland de keynote.  Hij neemt ons mee in zijn werk en legt hij uit hoe zijn vak met de jaren is veranderd en wat dit vraagt van het onderwijs. 

Zijn verhaal raakt aan een urgente vraag voor het mbo: hoe leiden we vakmensen op die niet alleen slim kunnen inrichten, maar ook begrijpen waarom iets werkt, lang meegaat en waarde toevoegt? Wie wil nadenken over de toekomst van leren, maken en wonen, wil deze keynote niet missen.

Niet in het systeem

Als kind voelde hij al snel dat hij “niet in het systeem paste” en kwam op school niet toe aan de dingen waar hij mee bezig wilde zijn. Zelfs in het speciaal onderwijs bleef dat gevoel en het veranderde pas op de LTS. Daar vroeg de docent: “Wil je nadenken over dit gebruiksvoorwerp en hoe we dat kunnen maken? Beginnend met een blok hout … “. Er ging een wereld voor hem open en hij stroomde door naar het Hout- en Meubileringscollege. Mooie materialen, docenten en studenten die de neuzen dezelfde kant op hebben, al met al een prettige omgeving.

Van maken naar bedenken

Op een natuurlijke manier kwam toen de stap van ‘maken naar bedenken’. Hard werken voor de theoretische kant van BOL 4 en erna in de leer bij Richard Hutten, bekend van Droog Design. Hij studeerde cum laude af op de kunstacademie (ArtEZ). Het was ‘vlammen en energie krijgen in de praktijk, hard werken op de theorie’ want je hebt gewoon bagage nodig op het gebied van kunsthistorie en filosofie.

Vakmanschap en ondernemen

Bij MOOOI kwam hij in een wereld van licenties en royalties terecht. Dus naast ontwerp, kwam de zakelijke wereld er bij. Ondanks zijn opleiding voelde hij zich nog steeds die ‘mbo-er’. Het totaalplaatje gaat allang niet meer over vakmanschap, maar ook over ondernemen, keuringen, administratie en opdrachtgevers overtuigen van je idee. Oftewel 20 procent van je tijd kun je doen wat je fijn vindt en goed in bent, de overige 80 procent is alles eromheen. Het risico is dat je niet meer ontwikkelt en stilstaat bij de ideeën van afgelopen 5 jaar.

AI als assistent

Toen kwam AI … en als ontwerper sta je ‘kritisch open’ dus ging hij zich verdiepen en onderzocht ‘wat zou AI kunnen betekenen’. Hij ontdekte dat je met AI kunt doorstomen van ‘AI als Google’ (snel antwoorden vinden) naar ‘AI als assistent’ die rekening houdt met je persoonlijke profiel. Eigenlijk leidt je partners op voor ondersteunende werkzaamheden, die jouw persona simuleert. Naast email, ging hij het toepassen voor zakelijk advies en acquisitie.

Experimenteren met Gemini Nano Banana

Vanuit z’n beroep was hij niet bang dat generatieve tekst een concurrent is voor z’n werk, maar als AI gaat ontwerpen en direct ingrijpt op z’n vakmanschap, dan is dat veel ‘enger’. Kwam dus dichterbij …. Hij experimenteerde met Gemini Nano Banana en het proces van ‘schetsjes’ naar echt design werd ingekort van een week naar een paar minuten. Maakt hem dat lui? Nee, want de vrijgekomen tijd gebruikt hij om aandacht geven aan alle details en diepgang waar hij als ontwerper echt mee bezig is. Het kwam op mij over als rapid-prototyping-on-steroids zonder ballast.

Gouden combinatie

Zijn stelling: Er komt een gouden tijd voor de mbo-er … als we ruimte creëren voor zelfontplooiing. Die ruimte komt er niet als ‘zekerheid’ het doel van onderwijs is, door alleen antwoord te geven op vragen als “welk stappenplan werkt altijd?” of “welke tool moet ik gebruiken?”. Hij ziet een gouden combinatie voor praktisch ingestelde mbo-ers die dat combineren met AI assistenten om het geheel op een hoger niveau te tillen.

Paar oneliners kado:

• Niemand leert een vak door fouten te vermijden. Je leert door doen.
• Een ontwerper leert niet om een format te volgen. Hij leert om te kijken.
• Een ondernemer leert niet om controle te houden. Hij leert om risico te dragen.

Geven we genoeg ruimte? Zonder ruimte geen ontwikkeling!

Al met al vertelt Sjoerd bevlogen over het mbo, is openhartig over zijn ontwikkeling en van hoever hij moest komen. Daarmee duidde hij op een prettige manier de toegevoegde waarde van AI, zelfs als deze ingrijpt op je vakmanschap.